Bembeyaza Yürüdüm...

Yaptım evet!

Bana meydan okuyan beyazın üstüne yürüdüm.. Kurtlu tepeleri aştım, karlı dağları deldim..

Issız bi yer orası, hava limanı kapısında şöyle dedi uşak "Kars güzeldir ama sahabı yokhtur"..

Sarkaçların altından geçme ne olur bi yoldan geldim..

Çocukları al yanaklı aç ve hepsi genci, yaşlısı kösele ayakkapla buzda düşmeden yürüme kompetanı, ilk hevesleri, gençlik heyecanları, bütün oyunları beyaza mahkum..

Ufoları ilk onlar gördü ama hiç bilemediler çünkü herşey beyaz içinde kayboluyordu..

Geceleri yenik düştü direnemedi.. O ışıklarda gözler birbirine hapisti.

Köpeklerin çocukları gezdirdiği, yaşlı amcanın "Şipşak yok mu şipşak? Bi poz versem resmimi çeksen sonra bana versen.. O da benim bi anım olacaktı. Ben buraya gelemedikten sizle konuşamadıktan sonra ne anlamı olacaktı.. Senden Allah rızası için bi resim isteycektim" dediği delice bi yer..

Şu gördüğün yolun sonunda, şu karlı dağın ocağında bir yiğidi bir de ömrümü bırakıp geldim.

Bundan da eksik kalmadım diye döndüm..

Bılog çok uzun yoldan geldim bana bi bardak su ver gideceğim..